ยิ้มหน่อยน่า

แม่ : ทำไมได้คะแนนน้อยอย่างนี้
ลูก : เอ่อ...เพราะขาดสอบนะฮ่ะ
แม่ : ขาดสอบเรอะ? (โกรธ)
ลูก : ไม่ใช่ผมหรอกฮะ...เพื่อนที่นั่งข้าง ๆ ผมน่ะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 30 เดือนกันยายน 2543

 

แม่ : เปิดเทอมวันแรกเป็นอย่างไรบ้างลูก
ลูก : ก็ดีฮะแม่ ยกเว้นผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าครูนะสิ ชอบขัดคอเวลาเราเล่นสนุกอยู่เรื่อย
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 29 เดือนสิงหาคม 2543

 

ครูสมพิศอารมณ์บ่จอย เมื่อเห็นว่า ด.ช.ตั้ม เอาแต่นั่งเงียบเฉย ซ้ำแววตายังว่างเปล่า เมื่อครูเรียกให้ตอบคำถาม
ครูสมพิศ : ทำไมเธอถึงตอบคำถามครูไม่ได้เลยสักข้อ
ด.ช.ตั้ม : ถ้าผมตอบได้ก็คงไม่ต้องมานั่งอยู่ตรงนี้หรอกฮะ
ครูสมพิศ : ???
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 28 เดือนกรกฎาคม 2543

 

หลังเปิดเทอมใหม่ไม่นาน คุณพ่อก็เรียกลูกชายวัย 6 ขวบมาสอบถาม
พ่อ : เป็นไงบ้างลูก ชอบไปโรงเรียนไหม
ลูก : ตอนขาไปก็สนุกดีฮะพ่อ ขากลับบ้านยิ่งสนุกมากขึ้นอีก แต่ช่วงเวลาตรงกลางระหว่างไปและกลับนั้นแย่สุด ๆ เลยฮะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 28 เดือนกรกฎาคม 2543

 

ลูก : หนูอยากเกิดเป็นคนสมัยก่อนจังเลย
แม่ : ทำไมล่ะ
ลูก : หนูจะได้ไม่ต้องท่องจำวิชาประวัติศาสตร์มากมายเหมือนตอนนี้ไงค่ะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 27 เดือนพฤษภาคม 2543

 

วันแรกของการทำงานในร้านซุปเปอร์มาร์เก็ต ชายหนุ่มผู้เป็นพนักงานใหม่ได้เข้ามารายงานตัวกับผู้จัดการร้าน
"งานชิ้นแรกของคุณคือคอยเก็บกวาดร้านให้สะอาด" ผู้จัดการบอกพลางยื่นไม้กวาดด้ามหนึ่งให้
ชายหนุ่มทำท่าตกใจนิดหน่อยก่อนจะเชิดหน้าพูดด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกว่า "ผมเรียนจบจากมหา'ลัยเชียวนะคุณ"
"เรอะ...โทษที ผมไม่รู้" ผู้จัดการเอ่ยเรียบ ๆ ก่อนจะบอกต่อว่า "ถ้าอย่างนั้นส่งไม้กวาดมานี่ ผมจะทำให้คุณดูว่า เขากวาดพื้นกันอย่างไร
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 25 เดือนเมษายน 2543

 

ในชั่วโมงสอบวิชาคณิตศาสตร์ ครูแมวกำลังอธิบายถึงการทำข้อสอบแก่นักเรียน
ครู : "เอาละ นักเรียนทุกคน พวกเธอจะมีเวลาสำหรับคำถามแต่ละข้อ 30 นาที"
เด็ก : "แล้วคำตอบล่ะฮะ ครูจะให้เวลาเท่าไหร่"
ครู : ".?."
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 24 เดือนมีนาคม 2543

 

ครูหนุ่มคนหนึ่ง กำลังสอนบทเรียนเรื่อง "ระบบการไหลเวียนของเลือด" ในร่างกายมนุษย์แก่เด็กนักเรียนชั้น ป.3 เพื่อให้เด็ก ๆ เข้าใจกระจ่างขึ้น ครูหนุ่มจึงอธิบายว่า
"เอาละนะนักเรียน สมมติว่า ครูใช้ศีรษะยืนแทนเท้า เลือดก็จะไหลตกลงที่หัว ใบหน้าของครูก็จะกลายเป็นสีแดงเลยใช่ไหม"
"ใช่ครับ" "ใช่ค่ะครู" เด็กหลายคนตอบอย่างพร้อมเพรียง
ถ้าอย่างนั้น ทำไมเวลาที่ครูยืนตามปกติแล้วเลือดถึงไม่ตกลงไปที่เท้าของครูล่ะ?"
ครูหนุ่มลองซักซ้อมความเข้าใจ ต่อมาเด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งในชั้นตะโกนตอบด้วยความมั่นใจว่า
"ก็เพราะว่าเท่าของครูไม่มี ที่ว่าง มากเหมือนกับในหัวนี่ฮะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 23 เดือนกุมภาพันธ์ 2543

 

นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้หนึ่งเพิ่งจะเข้าสอบวิชาปรัชญาเป็นครั้งแรก
ในกระดาษข้อสอบปรากฏเพียงคำถามง่าย ๆ สั้น ๆ ว่า "นี่คือคำถามใช่ไหม? จงอธิบาย"
นักศึกษาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจรดปากกาลงในกระดาษคำตอบว่า "หากนั่นคือคำถาม นี่ก็คือคำตอบ"
ในวันประกาศผลนักศึกษาผู้นั้นสอบได้เกรด A
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 22 เดือนมกราคม 2543

 

ในชั่วโมงวิทยาศาสตร์ อาจารย์กำลังฟังนักศึกษาคนหนึ่งอรรถาธิบายถึงทฤษฎีของดาร์วินอย่างตั้งอกตั้งใจ
"ดาร์วินกล่าวว่า มนุษย์นั้นสืบเชื้อสายมาจากลิง บางทีคุณปู่ทวดของผมอาจจะเป็นลิงกอริลล่าก็ได้"
นักศึกษาพูดติดตลกหวังให้อาจารย์และเพื่อนประทับใจ
"แต่ผมก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนตรงไหน" เขากล่าวต่อ
"ก็ใช่" อาจารย์แทรกขึ้น "คนที่เดือดร้อนน่าจะเป็นคุณย่าทวดของเธอมากกว่า"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 21 เดือนธันวาคม 2542

 

ด.ช.จ๊าบไปเยี่ยมปู่ที่ต่างจังหวัด และกำลังยืนดูปู่รีดนมแม่โคสีขาว
จ๊าบ : ปู่ฮะ แม่โคตัวนี้ให้นมปู่ดื่มหรือฮะ
ปู่ : ก็ใช่นะสิ หลาน
จ๊าบ : ถ้าอย่างนั้น แม่โคตัวสีน้ำตาลโน่นก็ให้กาแฟปู่ใช่ไหมฮะ
ปู่ : ????
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 20 เดือนพฤศจิกายน 2542

 

ในชั่วโมงภาษาไทย คุณครูกำลังให้เด็กอนุบาล 3 แต่ละคนออกมาเล่าเรื่องที่เป็นประสบการณ์ของตนหน้าชั้นเรียน
หนูนิด : "เมื่อเช้านี้ พ่อของหนูไปตักน้ำที่บ่อข้างบ้าน แล้วพลัดตกลงไป"
คุณครู : "ตายจริง! แล้วคุณพ่อของหนูเป็นอย่างไรบ้าง?"
หนูนิด : "คงไม่เป็นไรมั๊งคะ เพราะหนูไม่ได้ยินเสียงพ่อร้องให้ใครช่วยเลย"
ครู : ???
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 18 เดือนกันยายน 2542

 

หลังจากวันเปิดเทอมผ่านพ้นไป 2 สัปดาห์ คุณแม่ผู้ภาคภูมิใจ ในตัวลูกชายวัยอนุบาลก็ดอดเข้าไปพบครูประจำชั้น
"ลูกชายดิฉันเป็นเด็กอัจฉริยะค่ะ แกเป็นเด็กที่มีความคิด เป็นตัวของตัวเองและสร้างสรรค์เป็นที่สุด คุณครูเห็นด้วยไหมค่ะ"
คุณแม่ร่ายสรรพคุณของคุณลูกฉอดๆๆ ครูประจำชั้นพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย ก่อนจะตอบว่า "ใช่ค่ะ" ครูพูดเรียบ ๆ " โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่ดิฉันให้แกสะกดคำ"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 19 เดือนตุลาคม 2542

คำเตือนในร้านหมอฟัน : จงซื่อสัตย์กับฟันของคุณ มิเช่นนั้นมันจะกลายเป็นฟันปลอม

จาก Reader's Digest (สรรสาระ) ธันวาคม 2540

อาจารย์หมอผู้หนึ่งกำลังพาบรรดานักเรียนแพทย์ตรวจดูอาการคนไข้ และขอให้นักเรียนลองวินิจฉัยโรค เพื่อฝึกทักษะในการคิดวิเคราะห์
อาจารย์ : คนไข้อาการแบบนี้น่าจะเป็นโรคอะไร?
นักเรียนแพทย์ : (พากันคิดอยู่พักใหญ่) อาจารย์มีคำตอบให้เลือกแบบ ก. ข. ค. ไหมครับ?
อาจารย์ : ?????

จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 17 เดือนสิงหาคม 2542

ดิฉันทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ในโรงเรียน วันหนึ่งเพื่อนร่วมงานบ่นว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานช้ามาก ดิฉันสังเกตว่าในแฟ้มข้อมูลขยะมีข้อมูลค้างอยู่เกือบ 200 รายการ

"มิน่าล่ะ เธอเคยทิ้งถังขยะบ้างหรือเปล่า" ดิฉันถาม
"เปล่าจ๊ะ" เธอตอบอย่างงงๆ "นั่นมันหน้าที่สามีฉัน"
จาก Reader's Digest (สรรสาระ) สิงหาคม 2542

 

หลังจากตรวจร่างกายหญิงคนหนึ่งอย่างละเอียด หมอก็สั่งยา "รับประทานยาเม็ดสีเขียวกับน้ำหนึ่งแก้วตอนตื่นนอนเช้า รับประทานเม็ดสีฟ้าพร้อมน้ำหนึ่งแก้วหลังอาหารกลางวัน ก่อนนอนก็รับประทนเม็ดสีแดงกับน้ำอีกหนึ่งแก้วนะครับ"
"ถามจริง ๆ เถอะค่ะคุณหมอ ดิฉันป่วยเป็นอะไรคะ" คนไข้ถาม
"คุณดื่มน้ำไม่พอครับ"
จาก Reader's Digest (สรรสาระ) มกราคม 2540

 

ครูสายสมรหงุดหงิดอย่างแรง เมื่อเหลือบไปเห็นเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่แถวหลังสุด แอบนั่งสัปหงก ไม่สนใจบทเรียนที่เธอกำลังบรรยาย ครูสายสมรจึงตะโกนบอกเพื่อนนักเรียนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ว่า
"นี่เธอ...ปลุกหมอนั่นให้ตื่นขึ้นเดี๋ยวนี้"
ได้ยินดังนั้น เด็กชายที่นั่งข้าง ๆ จึงตะโกนตอบกลับว่า
"ครูเป็นคนทำให้เขาหลับ ครูก็ปลุกเขาเองซิครับ"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 15 เดือนมิถุนายน 2542
ครูแต๋ว : ครูหวังว่าครั้งนี้จะไม่เห็นเธอแอบลอกข้อสอบเพื่อนนะ สมชาย
สมชาย : ผมก็หวังว่าครูจะไม่เห็นผมตอนกำลังลอกฮะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 30 เดือนกันยายน 2543

 

ในชั่วโมงภูมิศาสตร์ของโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง
ครู : สมศักดิ์บอกเหตุผลครูมา 3 ข้อสิว่า เหตุใดโลกจึงกลม
สมศักดิ์ : พ่อบอก แม่บอก แล้วก็ครูบอกฮะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 30 เดือนกันยายน 2543

 

พ่อ : มีคนฟ้องพ่อว่า วันนี้ลูกโดดเรียนไปเล่นบอล
ลูก : ไม่จริงหรอกพ่อ นี่ไงฮะ ปลา พยานหลักฐาน
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 29 เดือนสิงหาคม 2543

 

ถาม : ทำไมนกฟลามิงโก้จึงชอบยืนยกขา 1 ข้าง
ตอบ : ถ้ายกทั้ง 2 ข้างพร้อมกันจะหกล้ม
ถาม : ใครคือผู้คิดค้นเรื่องเศษส่วน
ตอบ : พระเจ้าเฮนรีที่ 1/8
ถาม : เหตุใดเสือใบจึงเลือกปล้นเฉพาะคนร่ำรวย
ตอบ : เพราะคนยากจนไม่มีอะไรจะให้ปล้น
ถาม : ทำไมเวลาในอเมริกาจึงช้ากว่าในอังกฤษ
ตอบ : เพราะมีผู้ค้นพบประเทศอังกฤษก่อนพบอเมริกา
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 27 เดือนพฤษภาคม 2543

 

พ่อ : คุณครูประจำชั้นฟ้องพ่อว่า ลูกหนิงไม่ตั้งใจเรียนวิชาภูมิศาสตร์เลย มีข้อแก้ตัวอะไรไหม?
ลูกหนิง : คุณพ่อบอกหนูว่าโลกเปลี่ยนแปลงทุกวัน หนูจึงกะว่ารอให้โลกหยุดเปลี่ยนก่อนถึงค่อยเรียนค่ะ
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 27 เดือนพฤษภาคม 2543

 

ลูก : "ผมไม่สบาย ผมขอไม่ไปโรงเรียนนะฮะพ่อ"
พ่อ : "ไม่สบายตรงไหนล่ะ"
ลูก : "ตรงต้องไปโรงเรียนฮะ"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 26 เดือนพฤษภาคม 2543

 

เช้าตรู่ของเปิดเทอมวันแรก แม่เข้าไปปลุกลูกชายที่ยังนอนอุตุอยู่บนเตียง
"ตื่นเร็วลูก ได้เวลาไปโรงเรียนแล้ว"
"ทำไมล่ะแม่ ผมไม่อยากไปโรงเรียนนี่ครับ" คนเป็นลูกตอบอู้อี้ พลางบิดขี้เกียจ 2-3 ที
"บอกเหตุผลแม่มา 2 ข้อสิว่า ทำไมถึงไม่อยากไปโรงเรียน"
"ข้อแรกคือ เด็ก ๆ เกลียดผม และอีกข้อ พวกครูก็เกลียดผม"
"นี่ไม่ใช่เหตุผลที่ลูกจะไม่ไปโรงเรียน" คนเป็นแม่พูดเสียงแข็ว
"งั้นแม่ให้เหตุผลผมมา 2 ข้อสิว่า ทำไมผมควรไปโรงเรียน"
"ก็ได้...ข้อแรก ลูกอายุ 48 ปีแล้ว และข้อสอง ลูกเป็นครูใหญ่"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 26 เดือนพฤษภาคม 2543

 

ครู : "พวกที่นั่งอยู่หลังห้องน่ะ เลิกเล่นส่งกระดาษโน้ตสักทีได้ไหม"
เด็กหลังห้อง : "พวกเราไม่ได้ส่งกระดาษโน้ตฮะครู เรากำลังเล่นไพ่กันต่างหาก"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 3 ฉบับที่ 24 เดือนมีนาคม 2543

 

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ทักทายชายคนแรกที่เขาพบในงานเลี้ยง
"ไอคิวของเธอเท่าไหร่หรือพ่อหนุ่ม
"180" เขาบอก "เยี่ยมมาก" ไอน์สไตล์พูด "เราเห็นจะต้องคุยเรื่องทฤษฎีสัมพันธภาพกันสักหน่อยแล้ว"
ต่อมาไอน์สไตน์ก็แนะนำตนเองกับสตรีคนหนึ่ง พร้อมกับถามว่า "ไอคิวของคุณเท่าไหร่"
"110" สตรีผู้นั้นตอบ "ไม่เลวนี้" ไอน์สไตร์ว่า "เดี๋ยวเราจะคุยเรื่องการเมืองกัน"
ครูต่อมาไอน์สไตร์ก็เข้าไปทักทายเด็กชายใบหน้าซึมเศร้าผู้หนึ่งที่ติดสอยห้อยตามมารดามาในงานนี้ด้วย
"หนูมีไอคิวเท่าไหร่หรือ" เขาตั้งคำถามเดิม "51" เด็กชายตอบซื่อ ๆ ไอน์สไตร์หยุดไตร่ตรองชั่วครู ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงห่วงใยว่า
"รีบออกจากโรงเรียนโดยด่วน!!"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 23 เดือนกุมภาพันธ์ 2543

 

พ่อ : ลูกต้องกินข้าวให้หมดนะ เพราะถ้าเรากินไม่หมด คนยากคนจนเขาจะไม่มีข้าวกิน
ลูก : อ้าวพ่อ...ถ้าเรากินหมดแล้วเขาจะเอาอะไรกินล่ะ
พ่อ : ???
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 22 เดือนมกราคม 2543

คุณครูสมพรกำลังทำแบบฝึกหัดเพื่อฝึกกระบวนการคิดของนักเรียนชั้นม.1
"สมมติว่าครูถือของชิ้นหนึ่งไว้ในมือ..." ครูพูด
"เป็นลูกกลม ๆ สีเขียว ๆ"
เด็กหญิงดาหวันที่นั่งอยู่แถวหน้ารีบยกมือตอบทันที
"ฝรั่งใช่ไหมคะ" "ไม่ใช่" ครูตอบ
"พุทราต่างหาก...แต่ครูชอบวิธีคิดของหนูจ๊ะ"
ไม่มีใครคาดคิด หนุ่มน้อยที่นั่งอยู่หลังห้องยกมือขึ้นพร้อมกับพูดว่า
"ขอผมถามครูบ้างได้ไหมฮะ"
ครูสมพรทำท่างุนงงเล็กน้อยก่อนจะอนุญาตให้เด็กชายถาม
"ผมมีของอยู่ในกระเป๋า..."
เด็กชายเริ่มปริศนาของเขาพลางล้วงมือลงในกระเป๋ากางเกง
"รูปร่างกลม ๆ แล้วก็แข็ง ๆ..."
ยังมิทันพูดจบครูสมพรก็โวยวายขึ้นว่า
"พอๆๆๆ...เธอนี่ชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ"
เด็กชายยิ้มกริ่ม
"เหรียญ 10 บาทไงฮะครู" เขาไขปริศนา
"ถึงครูจะตอบไม่ถูก แต่ผมก็ชอบวิธีคิดของครูครับ"

จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 21 เดือนธันวาคม 2542

พูด - รายงานชิ้นนี้ของคุณต้องปรับปรุงอีกนิดหน่อย
คิด - ผมเพิ่งอ่านงานของคุณแค่ผ่าน ๆ เท่านั้น
พูด - คราวหน้าอย่าลืมนำเอกสารประกอบการเรียนมาด้วย
คิด - ผมไม่แน่ใจว่าจะเลคเช่อร์เรื่องนี้ได้ เราจะฆ่าเวลาด้วยการอ่านเอกสารประกอบนี้ตามกัน
พูด - สอบเสร็จแล้วห้ามนำข้อสอบออกจากห้องโดยเด็ดขาด
คิด - ก็เดี๋ยวเทอมหน้า ปีหน้าหรือปีโน้น ผมก็ต้องใช้ข้อสอบชุดเดิมนี้แหละ
พูด - หากพวกคุณต้องการพบผม จะต้องนัดหมายเวลาล่วงหน้าก่อน
คิด - ผมจะได้รีบกลับบ้านไว ๆ

จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 20 เดือนพฤศจิกายน 2542

 

ณ โรงเรียนแห่งหนึ่งแถบภาคอีสาน ครูใหญ่ขอให้เด็กนักเรียนชั้น ป.2 พิจารณาส่งเรียงความชื่อ "ครูดีที่หนูรัก" พร้อมบอกเหตุผลประกอบ ข้อความของเด็กหญิงสายชล วินัย มีว่า
"ครูดีที่หนูรักชื่อครูสมศรี เพราะครูใจดี ไม่ค่อยสอนหนังสือ ชอบนั่งหลับในห้อง ทำให้พวกหนูเล่นกันได้"
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 18 เดือนกันยายน 2542

ครูสมศักดิ์ : นี่นายต้น...เธอเรียนถึงชั้น ป.4 แล้ว แต่ยังนับเลขได้แค่ 1-10 อย่างนี้ต่อไปจะทำมาหากินอะไรฮึ?
เด็กชายต้น : เป็นกรรมการในสนามกีฬาครับครู

จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 19 เดือนตุลาคม 2542

 

แคโรลีน เพื่อนของผมเป็นนักเก็บขยะตัวยง วันหนึ่งเธอไปเก็บชิงช้าเก่ามาจากกองขยะ และรู้สึกว่าเหมาะสำหรับหลานสาว เด็กน้อยผู้เป็นหลานมองด้วยความตื่นเต้น เมื่อเห็นแคโรลีนขับรถเข้าไปในบ้านโดยมีชิงช้ากองอยู่ท้ายรถกะบะ
"แม่ ๆ" เด็กน้อยตะโกน" น้าแคโรลีนเอาชิงช้าเก่าของเรามาคืน"
จาก Reader's Digest (สรรสาระ) ธันวาคม 2540

"ผมเคยเห็นหน้าคุณที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า" นายตำราจสอบสวนถามผู้ต้องหาคดีเช็คเด้งที่รู้สึกคุ้น ๆ หน้า
"เคยครับท่าน" ชายผู้นั้นตอบอย่างมีความหวัง
"ผมเคยไปติวกวดวิชาให้ลูกของท่านเมื่อปีที่แล้วไงครับ"
"อึม...จำได้แล้ว" นายตำรวจทำท่านึกออก "จ่า...จับหมอนี่ไปขังไว้ก่อน"

จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 17 เดือนสิงหาคม 2542

เมื่อครั้งเป็นนักเรียนชั้นมัธยม ดิฉันนำรายงานไปส่งอาจารย์ และได้ยินเพื่อนกำลังต่อรองกับอาจารย์เรื่องกำหนดวันส่งงาน

"อาจารย์ค่ะ หนูขอส่งงานวันจันทร์หน้านะคะ" เพื่อนบอก แล้วหนูจะทำมาให้ดีที่สุด รับรองเลยค่ะ รูปเล่มสวย เนื้อหาแน่น และพิมพ์อยางดี ไม่มีที่ติเลย"
"ถ้าดีที่สุดก็ต้องตรงเวลาด้วยจ๊ะ" อาจารย์ตอบ
จาก Reader's Digest (สรรสาระ) สิงหาคม 2542

 

สตีฟกับผมกำลังเที่ยวอยู่แถวภูเขาร็อคกี้อันงดงาม ผมส่งกล้องให้สตีฟแล้วเริ่มเสี่ยงปีนผาไปถึงถ้ำที่อยู่สูง หลังจากปีนขึ้นไปด้วยความยากลำบาก ผมก็ไปถึงถ้ำ แล้วหันกลับมาตั้งท่าให้เพื่อนถ่ายรูปเป็นหลักฐานแห่งความสำเร็จ พอผมโบกมือให้สตีฟซึ่งมองเป็นอยู่ไกลลิบ ๆ สตีฟตะโกนถามเสียงแว่ว ๆ มาว่า
"กล้องนี้ใช้ยังไงน่ะ"
จาก Reader's Digest (สรรสาระ) มกราคม 2540

 

ทันทีที่เด็กชายวัย 3 ขวบกลับจากโรงเรียนเป็นวันแรก ผู้เป็นแม่ก็รีบรี่เข้าไปถามลูก ถึงความเป็นไปในโรงเรียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น
แม่ : วันนี้หนูเรียนอะไรบ้างจ๊ะลูก
ลูก : ไม่เห็นจะมีอะไรเลยฮะ...นอกจากมีผู้หญิงคนหนึ่งเขียนคำว่า "แมว" ไม่ถูก แล้วก็พยายามเคี่ยวเข็ญให้ผมกับ เพื่อน ๆ สะกดคำนี้ให้ได้
แม่ : ????
จาก สานปฏิรูป ปีที่ 2 ฉบับที่ 15 เดือนมิถุนายน 2542